Vervolgens zijn we aangekomen bij het inkleuren van de tekening. Dit doen we met behulp van plakkaatverf. Een dikkere structuur verf die zich goed laat mengen met elkaar. Ik heb geprobeerd om van lichtere kleuren naar steeds donkere kleuren te werken. Na een aantal stroken op het papier gezet te hebben ben ik er achter gekomen dat het beste effect is dat ik met korte beweginkjes werk. Deze streepjes zijn wat langer maar kunnen subtieler de diepte aangeven dan draaiende bewegingen. Ook werkt dit nauwkeuriger.
 |
| Halverwege het schilderen |
Door zoveel mogelijk met vlakken te werken bleek al gauw dat ik de effecten kon aanbrengen zoals ik die wilde. Helemaal een precieze kopie leek al snel niet te kunnen. Dus heb ik mijn creativiteit er op los gelaten zodat in grote lijnen je wel een goed beeld zou krijgen maar met een vrije interpretatie.
Het eindresultaat geeft wel weer hoe het Landgoed Haarzuilens er in de herfst moet uitzien. En dat was de opdracht.
Wouter Riesmeijer
Opdracht Beeldende Vorming 2
Anzichtkaart Loch Ness
De bedoeling van deze opdracht is dat we met Oost - Indische inkt een anzichtkaart van een eng monster maken. Dit volgens de arceer methode. Dit houd in dat je door middel van korte streepjes te zetten op papier een contrast kunt aanbrengen. Door ze dichter bij elkaar te zetten krijg je een donkere tint en door ze verder uit elkaar te zetten krijg je een lichtere tint.
Als eerste schetsen we een monster naar eigen waardering qua engheid. Hiervoor moet je je creativiteit goed gebruiken want het is niet de bedoeling dat je iets na tekent. Hoe je het monster op de anzichtkaart zet maakt niet uit als het maar eng is!!
Ik heb een kleine voorliefde voor enge beesten, Dit komt door de toen nieuwe filmtechnieken die gebruikt werden in de Jurassic Park films. Ik was gefascineerd door het hoge detail wat de makers van de films gebruikte. Nu ben ik niet de beste tekenaar maar ik denk dat iedereen zich nog goed het beeld kan herinneren dat de Tyrannosaurus Rex zijn kop voor de auto steekt en dat het jongetje in zijn oog schijnt waardoor zijn pupil verkleint. Vandaar deze tekening. Ik heb voor deze opdracht ook geen voorbeeld gebruikt maar uit het hoofd getekend.
Ik heb eerst geschetst en daar in de grote lijnen van het monster neer gezet. Daarna ben ik redelijk snel de eerste lijnen gaan zetten met Oost - Indische inkt. Ik heb hiervoor een kroontjes pen gebruikt. Eerst de vorm van het beest en daarna de grove lijnen te verduidelijking van de contouren rond om het oog. Hierna ben ik gaan arceren waar ik donkerdere delen wilde. Schaduwen.
Ik had nog geen ervaring met Oost - Indische inkt. Dus het was even zoeken hoe dicht de lijntjes bij elkaar moesten komen, Hoe donker en licht het zou worden. Door ietsje water toe te voegen aan de inkt vloeide deze iets uit en kon ik vlakken in kleuren. Ik merkte hierdoor dat de scherpte van de tekening wel wegviel dus heb ik er voor gekozen dat niet te veel te doen.
Uit eindelijk het ik heel zacht de achtergrond in getekend om het monster er uit te laten springen.
HAP!!
Wouter Riesmeijer
Opdracht beeldende vorming 3
Monument der wachtende
https://stock-foto.nationalebeeldbank.nl/nationalebeeldbank_2009-5-297788-2_wachtende-treinreiziger-leest-krant.jpg
https://stock-foto.nationalebeeldbank.nl/nationalebeeldbank_2009-5-297788-2_wachtende-treinreiziger-leest-krant.jpg
De bedoeling van deze opdracht was dat we van klei een beeldje zouden maken van een wachtende persoon of voorwerp. Ik heb voor mijn opdracht een krant lezende man gebruikt als voorbeeld.
Allereerst ben ik een schematische schets gaan maken van de poserende man. Een vooraanzicht, een achteraanzicht en een boven- en onderaanzicht.
Vervolgens heb ik de materialen gepakt. De klei, een werkplankje, wat water en wat satéprikkers.
Ik ben toen de klei gaan kneden zodat er minder lucht in zou zitten, dit ter bevordering voor het resultaat om het beeldje eventueel af te bakken. Ik heb er later voor gekozen om het beeldje niet af te bakken. De volgende stap was de klei verdelen in de juiste proporties zodat de verhoudingen goed zijn.
Toen was het zaak om het beeld te assembleren, benen, romp, hoofd en armen en niet te vergeten de krant die de wachtende man aan het lezen is. Nu is het zo dat zwaartekracht daadwerkelijk bestaat en dat deze ook daadwerkelijk op klei zijn krachten uit oefent. Hier ben ik al kleiend achtergekomen. Het o, zo makkelijke kleien bleek toch ietsje moeilijker te zijn dan geanticipeerd. De benen worden steeds korter en de man steeds dikker. Hoe lossen we dit op.
De satéprikker bood de oplossing. Het beeldje heeft uiteindelijk een staande vorm gekregen en bleef ook stabiel staan. Nu kwam het aan op de afwerking. Het beeldje heeft uiteindelijk een ietwat abstracte vorm behouden vanwege mijn missende afwerkingstechnieken. Een puntje waar ik nog graag aan wil werken. Ik heb helaas niet meer met klei gewerkt in de laatste 20 jaar.
